Fëmija i dytë është më rebel? Çfarë thotë shkenca për ndikimin e radhës së lindjes
Për vite me radhë, prindërit kanë vënë re se fëmijët e tyre sillet në mënyrë krejtësisht të ndryshme nga njëri-tjetri. Megjithatë, studime të shumta shkencore dhe psikologjike konfirmojnë se nuk…
Ndaje
Për vite me radhë, prindërit kanë vënë re se fëmijët e tyre sillet në mënyrë krejtësisht të ndryshme nga njëri-tjetri. Megjithatë, studime të shumta shkencore dhe psikologjike konfirmojnë se nuk bëhet fjalë për një rastësi: fëmijët e dytë (dhe ata që lindin pas tyre) kanë një tendencë të provuar biologjikisht dhe socialisht për të qenë më rebelë se sa të parëlindurit.
Kjo dukuri është analizuar nga institute dhe kërkues të njohur botërorë, duke nxjerrë në dritë disa teori dhe fakte interesante:
- Teoria "Të lindur për të rebeluar" e Frank Sulloway: Historiani i shkencës dhe psikologu Frank Sulloway kreu një studim monumental mbi rendin e lindjes. Sipas tij, fëmija i parë tenton të identifikohet me autoritetin e prindërve, duke qenë më konformist dhe i përgjegjshëm. Fëmija e dytë, duke gjetur këtë "hapësirë" të zënë, detyrohet të gjejë një mënyrë tjetër për të marrë vëmendje. Kjo e shtyn atë të jetë më i hapur ndaj rreziqeve, më jokonvencional dhe më rebel.
- Studimi i MIT mbi disiplinën: Një kërkim i vitit 2017 i udhëhequr nga ekonomisti Joseph Doyle nga MIT (Instituti i Teknologjisë i Masaçusetit), analizoi të dhënat e mijëra familjeve. Studimi zbuloi se fëmijët e dytë kanë një probabilitet nga 20% deri në 40% më të lartë për të marrë masa disiplinore në shkollë ose për të pasur probleme me rregullat krahasuar me vëllezërit apo motrat e tyre më të mëdhenj.
- Mungesa e "monopolit" të vëmendjes: Studiuesit shpjegojnë se ndërsa fëmija i parë gëzon vëmendjen 100% të prindërve në vitet e para të jetës, fëmijës së dytë i duhet ta ndajë këtë vëmendje që nga dita e parë. Për më tepër, fëmijët e dytë shpesh marrin si model sjelljeje një fëmijë tjetër (vëllanë ose motrën e madhe) dhe jo vetëm të rriturit, gjë që ndikon në formimin e një personaliteti më impulsiv.
- Diferencimi i qëllimshëm (Deidentifikimi): Në psikologjinë sociale njihet procesi ku fëmija i dytë zgjedh në mënyrë të pavetëdijshme rrugën e kundërt të të parit. Nëse i madhi është nxënës shembullor dhe i bindur, i dyti do të kërkojë të shkëlqejë në fusha të tjera, shpesh duke sfiduar rregullat e vendosura për të krijuar identitetin e tij unik.
Lexo edhe
Komentet (0)
Ende asnjë koment. Bëhu i pari.
